เสือซ่อนมังกรหลับ
อาจารย์หลี่ มาแล้ว
ชูเหลียน
หลี่มู๋ไบ๋มาแล้ว
- ทุกอย่างเป็นอย่างไรบ้าง - ก็ดีเชิญท่านข้างใน
มู่ไบ๋ไม่ได้พบกันนานมากนะ
ใช่
- ค้าขายเป็นไงบ้าง - ดี
- ท่านสบายดีหรือ - สบายดี
นักพรตเซ็งบอกว่าท่านอยู่ที่เขาบู๊ตึ้ง
มุ่งฝึกวิปัสนาขั้นสูง
ที่นั้นคงเงียบสงบมาก
อิจฉาท่านจัง
งานข้ายุ่งมากแทบไม่ได้พักเลย
ข้าเลิกฝึกก่อนกำหนด
ทำไมล่ะการฝึกคือ ทุกอย่างของชาวยุทธบู๊ตึ้ง
ระหว่างการฝึกวิปัสนา...
ข้าเข้าถึงที่เงียบสงัดแห่งหนึ่ง...
มีแสงล้อมรอบข้า...
ไร้ซึ่งกาลเวลาและภพภูมิ
ณ.ดินแดนที่อาจารย์ข้าไม่เคยพูดถึง
ท่านบรรลุแล้วหรือ
เปล่า
ข้ามิได้สัมผัสความอิ่มเอิบในการบรรลุ
แต่กลับตกอยู่ในความโทมนัสที่ไม่รู้จบ
ข้าทนไม่ได้
จึงออกจากสมาธิ
แต่ข้าทำไม่ได้
มีบางอย่างดึงข้ากลับไป
อะไรหรือ
บางอย่างที่ข้าสลัดไม่ออก
เจ้าจะไปแล้วใช่ไหม
เรากำลังเตรียมขบวนส่งสินค้า
ไปที่ปักกิ่ง
ข้าอยากขอให้เจ้า...
ช่วยส่งของไปให้ท่านตี้หน่อย
กระบี่ฟ้าบันดาล ท่านจะให้ท่านตี้หรือ
ใช่ เขาเป็นผู้ปกป้องที่ยิ่งใหญ่
ข้าไม่เข้าใจ ท่านจะทิ้งกระบี่ได้อย่างไร
มันคู่กายท่านมาตลอด
มีคนตายเพราะคมกระบี่นี้มากมาย
มันดูสะอาดเพราะเช็ดเลือดออกได้ง่าย
ท่านใช้โดยเที่ยงธรรม มันคู่ควรกับท่าน
ถึงเวลาที่ข้าจะต้องวางมันแล้ว
แล้วตอนนี้ท่านจะทำอะไรหรือ
ไปปักกิ่งกับข้าสิ
จะได้มอบกระบี่ให้ท่านตี้ด้วยตัวเอง
กลับไปในช่วงเวลาเก่าๆ
ก่อนอื่นข้าจะไปไหว้หลุมศพอาจารย์
หลายปีแล้วที่...
ท่านถูกจิ้งจอกหยกฆ่า ข้าต้องแก้แค้น
แต่ขณะเดียวกันข้าก็คิดวางมือ
ข้าต้องภาวนาขอให้อาจารย์ยกโทษ
ถ้าภาระลุล่วงแล้ว ก็ไปหาข้าสิ
ข้ารอท่านอยู่ที่ปักกิ่งได้
บางที
ผ่านได้
ขอบใจ
เข้าเมืองกันเถอะ
ทุกอย่างมาถึงโดยปลอดภัย ข้าเป็นหนี้เจ้า
ข้าทำตามหน้าที่
ตะวันคุ้มภัยดีที่สุดตั้งแต่พ่อเจ้าก่อตั้งมา
เจ้าคือตัวแทนของเขา
ขอบใจท่าน
ข้าหมายความเช่นนั้นจริงๆ
นี่คือกระบี่ประจำกายหลี่มู๋ไบ๋
อาวุธของจอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่
เขาเป็นผู้เดียวในโลกที่คู่ควรกับมัน
มันสูงค่าเกินไป ข้ารับไว้ไม่ได้
ท่านตี้...
มันนำปัญหามาให้เขาพอๆ กับชื่อเสียง
ช่วยให้เขาลืมปัญหาเหล่านั้นด้วยเถิด
หาไม่ เขาคงไม่อาจเริ่มต้นใหม่ได้อีก
ก็ได้
ข้าจะทำหน้าที่เป็นผู้ดูแลมันเท่านั้น
ข้าหลวงหยูมาถึงแล้ว
ข้าต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า
ท่านมีนํ้าใจต่อข้าและหลี่มู่ไบ๋เสมอ
โปรดรับความขอบใจจากเราด้วย
อย่าทำเป็นคนอื่น พักที่นี่เป็นแขกของข้า
เอาล่ะชูเหลียน...
ช่วยบอกข้าหน่อยซิ
และขออภัยที่สอดรู้
พ่อเจ้าเป็นเพื่อนสนิทกับข้า
เจ้าก็เหมือนลูกสาวข้า
เชิญท่านตี้ มีอะไรหรือ
หลี่มู่ไบ๋วางกระบี่
และลืมวันแห่งการต่อสู้แล้ว
เขาอาจพยายามบอกอะไรเจ้า
ข้าไม่รู้
ไม่ต้องเขิน ข้ารู้เรื่องของเจ้าทั้งสองดี
หลายปีที่ผ่านมาช่างน่าเสียดาย...
เจ้าสองคน ต่างไม่กล้าพอที่จะรับความจริง
และเสียเวลาอันมีค่าไป
ขอโทษ หลี่มู่ไบ๋กับข้าไม่ใช่คนขี้ขลาด
เมื่อความรักเกิดขึ้น
แม้แต่จอมยุทธผู้ยิ่งใหญ่ก็โง่ทึ่มได้
บอกข้าด้วยถ้าเจ้าพบกันแล้ว เขายังไม่เปิดใจกับเจ้า
ข้าจะพูดกับเขาเอง
ท่านตี้บอกให้เอากระบี่ไว้ในนี้
ท่านเป็นใคร
ข้าเป็นแขกของเจ้าในวันนี้
ข้าเป็นลูกของข้าหลวงหยู
นี่เป็นห้องทำงานท่านตี้ ท่านมานี่เพื่อ...
ข้าแค่มาหามุมสงบ
ข้าเป็นหัวหน้าคนรับใช้ของท่านตี้
และนี่คือแขกอีกท่านหนึ่ง
หนักนะสำหรับโลหะที่บางขนาดนี้
ด้ามหนัก และใบกระบี่ก็ไม่ใช่โลหะธรรมดา
กระนั้นกระบี่เล่มนี้ก็ยังเบาที่สุด
เจ้ายังไม่คุ้นมือกับมัน
แต่ข้าเคยฝึกมามาก
สมัยเป็นเด็กอยู่ทางตะวันตก มีกองทหารมาอยู่กับเรา
พวกเขาให้ข้าเล่นอาวุธ
ฝักกระบี่สวยมาก
สวยแต่อันตราย
ถ้าเจ้าเห็นตอนมันเปื้อนเลือด ก็ยากที่จะชื่นชมความสวยของมัน
มันเก่า 400 ปีแล้ว
งามเหลือเกิน
ท่านบอกว่ามันเป็นของ...
เพื่อนข้าหลี่มู่ไบ๋ให้ท่านตี้เป็นของขวัญ
หลี่มู๋ไบ๋
จอมยุทธชื่อดังน่ะหรือ
ทำไมเขาถึงมอบกระบี่ให้ท่านตี้
เจ้ายังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจ
ท่านเป็นมือกระบี่ด้วยหรือ
ใช่
แต่ข้าถนัดดาบใบใหญ่มากกว่า
เคลื่อนไหวได้มั่นคง และเป็นดาบเช่นกัน
จริงหรือ
น่าตื่นเต้นที่ได้เป็นจอมยุทธได้หลุดพ้น
จอมยุทธก็มีกฎ มีมิตรภาพ มีความเชื่อใจ
มีบูรณภาพ...โดยไร้กฎ
เราจะมีชีวิตอยู่ไม่นาน
ข้าเคยอ่านเรื่องของพวกท่านแล้ว
บ้าคลั่ง ทุบตีทุกคนที่ขวางทาง
บทประพันธ์คงขายไม่ได้ ถ้าเป็นเรื่องจริง
แต่ท่านเหมือนตัวละครในนิยายพวกนั้น
ใช่ไม่ได้อาบนํ้าเป็นเดือน นอนเตียงที่มีแต่ตัวเรือด
เขียนบอกไว้ในนิยายทุกอย่างเลยหรือ
เจ้ารู้ดีว่าข้าพูดถึงอะไร
ข้ากำลังจะแต่งงานเร็วๆ นี้ แต่ไม่เคยมีชีวิตอย่างที่ต้องการเลย
ข้าได้ข่าวแล้ว ยินดีด้วยนะ
เป็นก้าวสำคัญที่สุดของชีวิตผู้หญิง จริงไหม
ท่านยังไม่ได้แต่งงานใช่ไหม
เจ้าคิดว่าไงล่ะ
ยัง ถ้าแต่งงานแล้วเราจะไม่มีอิสระ
เจ้าพูดถูก
เชิญเลย ท่านข้าหลวง
ยาว 2 ศอก 9 นิ้ว
กว้าง 1 นิ้ว
ด้ามลึก 1 นิ้ว กว้าง 2.6 นิ้ว
หนา 7/10 นิ้ว
ทับทิม 7 เม็ดหลุดหายไปจากด้าม
จากแบบของกระบี่
บอกได้ว่าก่อนสมัยชิน
แกะสลักโดยกรรมวิธี ที่สูญไปสมัยราชวงศ์ฮั่น
ความรู้ของท่านน่าทึ่งจริงๆ ท่านตี้
ลําพังกระบี่หาสร้างบารมีได้ไม่
นอกจากจะมีผู้ใช้ที่เชี่ยวชาญ
ข้าเข้าใจแล้ว เชิญพูดต่อ
ราชสำนักหาใช่ปัญหา
พวกราชวงศานุวงศ์ และขุนน้ำขุนนางเต็มไปหมด
องครักษ์รักษาความปลอดภัยแน่นหนา
แต่ที่ปักกิ่งไม่เหมือนทางตะวันตก
ที่นี่มีคนทุกประเภท
ระมัดระวัง ในการรักษากฎระเบียบ
อย่าหวังพึ่งเพียงศาลเท่านั้น
การติดต่อพวกใต้ดินเจียงหู
จะสร้างความมั่นคงให้ตำแหน่งของท่าน
อ่อนนอกแข็งใน
คือหลักการปกครอง
คุณนาย...
ข้าจะทำเอง
นั่งสิ
ข้าทำเสื้อคลุมผ้าไหมมาให้ จะใส่เลยไหม
วางไว้ก่อน
ได้ยินว่าวันนี้เจ้าไปพบชูเหลียน
ท่านรู้จักนางหรือ
นางเป็นหนึ่งในพวกนั้น
แม่เจ้าต้องไม่ชอบที่คบคนอย่างนาง
ข้าจะคบกับใครก็ได้ที่ข้าพอใจ
อย่าเชื้อเชิญอันตรายเข้าบ้าน
ข้าเหนื่อยแล้ว
งั้นก็ไปนอนเถอะ
คุณหนูโตแล้ว อีกไม่นานก็ต้องแต่งงาน
ใครจะรู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไร
มันก็จะเหมือนเดิม
พอแล้ว ข้าเหนื่อย
ฤดูใบไม้ร่วงกำลังมา
ข้าจะปิดหน้าต่างให้
- หนาวนะ - ครับเจ้านาย
ใครก็ได้ช่วยที
จับมันไว้
มันอยู่บนหลังคา
กระบี่ถูกขโมย
จับขโมยด้วย
จับมัน
มันคือจิ้งจอกหยก
เราต้องแก้แค้น
จัดการเร็ว มันกำลังจะหนี
คืนกระบี่มา แล้วข้าจะปล่อยเจ้า
เจ้าเป็นศิษย์บู๊ตึ้งหรือ
เข้าใจผิดแล้ว
เราเป็นนักแสดงข้างถนน แค่ซ้อมมือกัน
ท่านพ่อ
แค่ซ้อมมือหรือ
คิดว่าข้าโง่หรือ
เจ้าขโมยนั่นไปทางไหน
ไปที่จวนข้าหลวง
ลงมานี่
เอากระบี่คืนมา
ท่านตี้รอท่านอยู่
ข้าแน่ใจว่าขโมยต้องอยู่ในจวนท่านหยู
กล้าดีอย่างไรถึงพูดอย่างนั้น
- แต่ข้าเห็นจริงๆ - พอที
ข้าหลวงหยูเคยเห็นดาบหรือเปล่า
เคย ข้าแคลงใจว่า เขาจะเกี่ยวกับเรื่องนี้
กระบี่อาจอยู่ในจวนของเขา
งั้นก็มีคนวางแผนใส่ร้ายเขา
เราควรบอกหลี่มู๋ไบ๋
มีอะไรหรือ
คุณนายหยู มีคนเอาประกาศมาติด
ไหนดูซิ
มีคนตามล่าตัวจิ้งจอกหยก
มันน่าแปลก ที่มาตามหานางที่นี่
- พวกมันอยู่ไหน - ข้าไม่รู้
ข้าไม่เห็นพวกมันมา 2 วันแล้ว
แม่นางชูเหลียนมาขอพบท่าน
ตอนนี้คุณหนูไม่ว่าง
ข้าจะไปบอกนาง
พานางเข้ามา
ตัวนำปัญหา
ข้ามีแขก
เชิญทางนี้
คิดถึงท่านจังเลย
จริงเหรอ
ข้าเบื่อ...
กำลังคัดลายมืออยู่หรือ
ข้าจะเขียนชื่อท่าน
ตลกดีนะ
ข้าไม่เคยรู้ว่าชื่อข้าดูเหมือนกระบี่
เจ้าเขียนได้สวยมาก คัดลายมือก็เหมือนการใช้กระบี่
อาจจะใช่ข้าไม่เคยรู้
เชิญท่าน
ขอบใจที่ให้ข้าพบ ได้ยินว่าใกล้วันแต่งงานเจ้าแล้ว
เจ้าคงยุ่งกับการเตรียมงาน
ข้าแทบไม่ได้ทำอะไรไม่อยากคิดถึงมัน
พ่อของแม่ข้าจัดการเรื่องทุกอย่าง
สกุลเกามีอํานาจสูง
การแต่งงานจะเป็นผลดี ต่อการงานของพ่อ
เจ้าโชคดีที่ได้แต่งงานกับตระกูลที่สูงส่ง
งั้นหรือ
ข้าอยากเป็นเหมือนจอมยุทธในหนังสือ
เหมือนท่านกับหลี่มู๋ไบ๋
ข้าอาจยินดีในการแต่งงาน
แต่การที่ได้มีอิสระมีชีวิตของตัวเอง
ได้เลือกคนที่เรารัก...
นั่นคือความสุขที่แท้จริง
เจ้าคิดอย่างนั้นหรือข้าจะเล่าอะไรให้ฟัง
เรื่องของท่านกับหลี่มู่ไบ๋หรือ
ใช่
เจ้ารู้ไหมว่าข้าเคยหมั้นมาแล้ว
ข้าไม่รู้จริงๆ
เขาชื่อ เม่งชือเจา
เป็นน้องร่วมสาบานของหลี่มู๋ไบ๋
วันหนึ่ง ในระหว่างการต่อสู้
เขาถูกแทงตายโดยศัตรูของหลี่มู๋ไบ๋
จากนั้น หลี่มู่ไบ๋กับข้า ก็ผ่านเรื่องมากมายมาด้วยกัน
ความรู้สึกที่เรามีต่อกันลํ้าลึกขึ้นเรื่อยๆ
แต่เราไม่อาจละเลยศีลธรรมได้
เพราะข้ายังลืมคู่หมั้นข้าไม่ได้
ข้าก็ต้องการอิสระภาพ ที่เจ้าพูดถึงเช่นกัน
แต่ยังไม่เคยได้ลิ้มลองมัน
โชคร้ายสำหรับท่านเม่ง แต่ไม่ใช่ ความผิดของท่านหรือหลี่มู๋ไบ๋
ข้าไม่ได้มีสกุลรุนชาติเหมือนเจ้า
แต่ข้าก็ต้องเคารพในหน้าที่ของสตรี
ขอให้อย่าคิดว่าเราเป็นคนอื่น
ต่อนี้ไป เราคือพี่น้องกัน
งั้นในฐานะพี่สาว ข้าขออวยพรให้เจ้า มีความสุขในการแต่งงาน
ที่นี่มันแย่จริงๆ
พ่อเจ้าน่าจะได้รับตำแหน่ง ในเมืองที่เจริญๆ หน่อย
เจียวหลง...
ฟังอยู่หรือเปล่า
ไปกันเถอะ
เจ้าเป็นใคร
เดี๋ยวก่อน ข้าเป็นเพื่อนนะ
ข้าไม่สนใจกระบี่ของท่านหรอก
งั้นมาสอดแนมตระกูลหยูทำไม
ข้ามาหาคนที่ชื่อ จิ้งจอกหยก
ข้าเป็นมือปราบจากชานลี
ได้ยินว่ามันแฝงอยู่กับตระกูลหยู
มันต้องมากับพวกเขาตอนที่ย้ายมา
แต่เพราะชื่อเสียงตระกูลหยู ข้าจึงเข้าไปจับนางเฉยๆ ไม่ได้
- จิ้งจอกหยกเป็นสตรีหรือ - ใช่
งั้นปล่อยข้าเอง
ขอโทษ ข้าไม่แน่ใจว่าท่านจะไหวหรือเปล่า
เมียข้าเป็นผู้เชี่ยวชาญวรยุทธ
จิ้งจอกหยกฆ่านาง
ท่านก็เข้าใจแล้ว...
ว่าเป็นเรื่องส่วนตัวให้ข้าจัดการนางเอง
พร้อมแล้ว
ข้าพร้อมทุกเรื่องล่ะ
พ่อตักก่อน
มันไปแล้ว
มันเขียนว่าไง
"เราจะจบเรื่องนี้เที่ยงคืน ที่เขาเหลือง"
ดี นางจิ้งจอกออกจากโรงเตี๊ยมแล้ว
ชูเหลียน ดูซิใครมา
ท่านตี้เชื่อว่าไม่ถูกต้องที่สงสัยข้าหลวงหยู
แต่มีบางอย่างเกิดขึ้นในครอบครัวหยู
เจ้าเจออะไรหรือ
จิ้งจอกหยก
เป็นไปไม่ได้
ท่านสงสัยว่านางหนีไปทางตะวันตก
ข้าไม่คิดว่านางจะกล้ากลับมาปักกิ่ง
ที่ไหนจะปลอดภัยกว่าจวนข้าหลวงล่ะ
ในที่สุดข้าก็จะได้แก้แค้นให้อาจารย์
ระวังด้วย
ท่านตี้ต้องการให้รอบคอบ
ภารกิจราชการก็ยากพอแล้ว
อย่าให้อารมณ์ส่วนตัวทำเสียเรื่อง
ข้าไม่รู้ด้วยซ้ำว่าประกาศนี่...
จะเป็นกับดักหรือเปล่า
เจ้าเห็นหรือเปล่าว่าใครเป็นคนติด
เปล่า
มันแสดงว่า นางจิ้งจอกอยู่กับครอบครัวหยู
คืนที่ขโมยขึ้น มีเหตุวิวาทใกล้ๆ จวน
เจ้าเกี่ยวด้วยหรือเปล่า
เขาชื่อโบ เป็นคนของท่านตี้
ข้าได้ยินเขาตามขโมยไปที่จวน
เจ้าถามเขาหรือยัง
ยังเลย
แต่คนของเจ้าอยู่ที่จวนไม่ใช่หรือ
เปล่า ข้าให้กลับไปแล้ว
ข้าผิดเองที่ทำกระบี่หายไป
แต่โปรดเชื่อข้า ข้าจะนำมันกลับมาเร็วๆนี้
โดยวิธีของข้าเอง
ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น
ข้าไม่ได้สนใจกระบี่หรอก
แปลว่าอะไร ท่านกลับมาตามหามันไม่ใช่หรือ
ข้าไม่รู้ว่ามันถูกขโมย จนเมื่อมาถึง
งั้นท่านมาทำไม
เราเคยคุยเรื่อง...
ขอโทษที่ขัดจังหวะท่านหลี่...
ห้องของท่านเรียบร้อยแล้ว
ขอบใจ
พาไปเลย
นางจิ้งจอกนี่ไม่ตรงเวลาเลย
ยังไม่เห็นวี่แววเลย
พอที ปรากฏตัวได้แล้ว
ชาย...
ไอ้สุนัขขี้เรื้อน
เจ้าจะต้องชดใช้เพราะความดื้อด้าน
เจ้าคิดเอาเองแล้ว นางมารชรา
ถ้ายอมแพ้ตอนนี้ เจ้าจะไม่เจ็บตัว
แต่ถ้าขัดขืน ข้าจะไม่เลิกจนกว่าเจ้าจะตาย
ท่านพ่อ
ให้ข้าได้แก้แค้นให้ท่านแม่เถอะ
ไม่นานเจ้าก็จะจบเหมือนแม่ อีนังคณิกา
เจ้าจะต้องชดใช้
มันสะกัดจุดท่าน
เมย์
ชายไอ้เลวชาติ
มีคนลอบโจมตี
ท่านพ่อ เป็นอะไรหรือเปล่า
บู๊ตึ้งน่าจะกำจัดเจ้าไปตั้งนานแล้ว
ไม่เจอกันนานนะจิ้งจอกหยก
เจ้าจำข้าไม่ได้...
แต่น่าจะจำอาจารย์ข้าได้
เจ้าลอบเข้าไปในบู๊ตึ้ง ขณะข้าไม่อยู่
เจ้าขโมยคัมภีร์ลับของเรามา
แล้ววางยาพิษอาจารย์ข้า
ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องชดใช้แล้ว
อาจารย์เจ้าประมาทผู้หญิงอย่างข้า
มันนอนกับข้าแต่ไม่ยอมสอนวรยุทธให้
มันสมควรตายด้วยมือของผู้หญิงแล้ว
เจ้าขโมยความลับ สุดยอดวรยุทธบู๊ตึ้ง
เจ้าฝึกมาถึง 10 ปี ท่าก็ยังผิดกระบวน
และในวันนี้...
ด้วยดาบของบู๊ตึ้ง
เจ้าต้องตาย
คิษย์ข้า เราจะฆ่ามันให้หมด
ไปกันเถอะ
อีกหนึ่ง
ข้าต้องฆ่าชาย
เจ้าเป็นใคร
กระบี่ฟ้าบันดาลมาอยู่กับเจ้าได้ยังไง
เกี่ยวอะไรกับท่าน
ข้าชื่อ หลี่มู๋ไบ๋
กระบี่ฟ้าบันดาลเป็นของข้า
จิ้งจอกหยกไม่น่าจะเป็นอาจารย์ของเจ้า
เจ้าฝึกวิชา "ฉวนปิว" นั่นมาจากไหน
ข้าแค่ทำอะไรเล่นๆ
บอกข้าซิอาจารย์เจ้าเป็นใคร
-ไปกันเถอะ - เราต้องฆ่ามัน
ท่านพ่อ
นี่คือชายหรือ
ท่านพ่อของข้า
มือปราบจากเมืองฉาน
ควรรายงานเรื่องนี้ให้ท่านข้าหลวงทราบ
ผู้ตายเป็นเจ้าหน้าที่
เจ้าเชื่อว่าฆาตกรหลบซ่อนอยู่ในจวนหรือ
ข้าเอาชีวิตเป็นเดิมพัน
มากับข้า
เรื่องนี้จะต้องรู้ผลโดยเร็ว
ข้าจะเข้าไปจับมันในจวน
ข้าจะหานางจิ้งจอกกับพวกให้พบ
เราต้องระวังตัว
ท่านหยูเป็นเจ้าหน้าที่ ที่ดูแลเรื่องความปลอดภัย
ถ้ามีอะไรวุ่นวาย จะทำให้เขาสงสัย
อาจทำให้ท่านตี้มีปัญหาได้
นี่เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน
ท่านตี้ ช่วยหาข้ออ้าง...
ที่จะเชิญคุณนายหยูกับลูกสาวได้ไหม
ท่านคิดอะไรอยู่หรือ
จะจับจิ้งจอกให้ได้ก็ต้องใช้ลูกของมัน
คุณนายตี้ทำให้เราเสียนิสัย เพราะของขวัญแต่งงานพวกนี้
ท่านนึกถึงแต่คนอื่น
เสียดายที่ท่านไม่ค่อยสบาย เลยมารับเจ้าไม่ได้
ข้าได้ข่าวว่าของๆ ท่านตี้หายไป
แล้วตอนนี้คุณนายตี้ก็ไม่สบายอีก
เรารู้ว่าใครเป็นคนขโมยไป
ถึงขโมยจะเอามาคืน ท่านตี้ก็ต้องตามจับแน่
เรื่องนี้ไม่ไปไกลหรอก
ดีมาก
บางครั้งการช่วยเหลือเอื้อมมือไปไม่ถึง
น่าเสียดาย
ท่านตี้รู้ว่าแม้คนที่มีเจตนาดี ก็ทำเรื่องผิดพลาด
ที่สร้างความหายนะให้แก่ พวกเขาและครอบครัวได้
แต่อย่าใจดีเกินไป
ไม่ควรแสดงความกรุณาต่อฆาตกร
ซึ่งมาปรากฏตัวที่ปักกิ่ง
ฆาตกรหรือ
ใช่
นางฆ่าอาจารย์ของหลี่มู๋ไบ๋
คืนก่อน...
นางฆ่ามือปราบที่ตามจับ
ฆาตกรหญิง ข่าวนี้น่าสนใจ
ท่านว่านางฆ่ามือปราบหรือ
ใช่จากตะวันตก
เขามานอกเครื่องแบบ และตามนางมาที่นี่
บางทีฆาตกร...
กับขโมยอาจเป็นคนเดียวกัน
ข้ายังสงสัยอยู่
ขโมยคนนี้...
ไม่ใช่ธรรมดาเลย
และดูฉลาดกว่าที่จะเป็นแค่นักฆ่า
คำนับ ท่านตี้
สวัสดี คุณนายหยู
นี่คือ หลี่มู๋ไบ๋
จอมกระบี่ผู้เลื่องชื่อ
ยินดีที่ได้พบท่าน
คุณหนูหยูจะแต่งงานในเร็วๆ นี้
ขอแสดงความยินดีด้วย
เชิญท่านเข้ามาก่อน
ข้ายืนยามอยู่
เข้ามาสิ มันหนาว
เข้ามา
ไม่ต้องกลัวจิ้งจอกหยก ถ้าเราอยู่ด้วยกัน
ไม่ออกมาดึกเกินไปหน่อยหรือ
เอากระบี่มาให้ข้าหรือเปล่า
ข้าทำตามที่ข้าพอใจ
อาจารย์เจ้าอยู่ไหนล่ะ
เกี่ยวอะไรกับท่าน
บินพอหรือยัง
เจ้ามีแววนะ
เจ้าฝึกบู๊ตึ้งมาแต่ไม่เข้าใจมัน
เจ้าต้องได้อาจารย์ที่แท้จริงซักคน
ท่านคิดว่าตัวเองเป็นอาจารย์ที่แท้จริงหรือ
เฉกเช่นทุกสิ่ง ข้าไม่ได้เป็นอะไร
เช่นเดียวกับกระบี่นี้
ทุกอย่างอยู่ที่ใจ
เลิกพูดเหมือนนักพรตได้แล้ว
มาสู้กันเลย
งั้นบอกมาว่าจิ้งจอกหยกอยู่ไหน
เตรียมรับมือ
ความคมของกระบี่อยู่ที่ใจ
ไม่รุก
ไม่ต้าน
ไร้การเคลื่อนไหว
ไร้การตอบสนอง
ไร้การควบคุม
ปล่อยวางเพื่อค้นพบ
นี่คือบทเรียนสำหรับเจ้า
เอาเลยสิ
ทำไมข้าต้องทำล่ะ
เจ้าต้องฝึกฝน ข้าสอนให้เจ้า ใช้กระบี่ฟ้าบันดาลได้
แต่ก่อนอื่นเจ้าต้องเรียนรู้ ที่จะถือมันได้อย่างมั่นคง
ทำไมท่านถึงอยากจะสอนข้า
ข้าอยากมีคิษย์...
เพื่อสืบทอดความลับของบู๊ตึ้ง
แล้วถ้าข้าใช้มันฆ่าท่านล่ะ
นั่นคือสิ่งที่ข้ายินดีที่จะเสี่ยง
ลึกลงไป เจ้าเป็นคนดี แม้จิ้งจอกหยกก็นำเจ้าไปสู่เรื่องชั่วไม่ได้
บู๊ตึ้งคือซ่องนางโลม
เก็บวิชาของท่านไว้เถอะ
เจ้ากลับบ้านดึก...
หรือจะให้ข้าพูดว่าเร็ว
ทำไมยังอยู่นี่ ท่านฆ่ามือปราบ
ท่านควรไป
ท่านนำความหายนะมาสู่ครอบครัวข้า
พวกเขาไม่มีวันตามข้าเจอ ถ้าเจ้าไม่ไปขโมยดาบ
ทำตัวเหมือนเด็กๆ เจ้าคิดว่าการขโมยเป็นเรื่องสนุกหรือไง
เจ้าก็รับผิดชอบการตายนั่นด้วย มากับข้า
เจ้าคงไม่อยากใช้ชีวิต เป็นแม่บ้านเมืยขุนนางไปตลอด
ตัดความสามารถพิเศษของเจ้าออกไป
ในฐานะอาจารย์และศิษย์ เราจะยิ่งใหญ่
ข้าไม่เคยใช้ชีวิตแบบขโมย
เจ้าเป็นขโมยอยู่แล้ว
นั่นมันแค่เรื่องสนุกๆ
ข้าจะไปอยู่ยังไง จะไปที่ไหน
ที่ไหนก็ได้ที่เราอยากไป
เราจะกำจัดทุกคนที่เข้ามาขวางทาง
แม้แต่พ่อของเจ้า
หุบปาก
มันเป็นวิถีของชาวยุทธเจียงหู ฆ่าหรือไม่ก็ถูกฆ่า
น่าตื่นเต้นใช่ไหม
ข้าไม่ได้ติดค้างอะไรท่าน
เจ้ายังติดค้างข้า
เจ้ายังเป็นศิษย์ข้า
หลายปีนี่ท่านคิดว่า สอนข้าจากคัมภีร์หรือ
ท่านตีความหมายไม่ออกด้วยซ้ำ
ข้าศึกษาโครงสร้าง
แต่เจ้าซ่อนรายละเอียด
ถึงข้าจะอธิบายท่านก็ไม่เข้าใจ
ท่านก็รู้...
ว่าท่านฝึกได้ตามความสามารถที่มี
ข้าไม่บอกเพื่อไม่ให้ท่านเจ็บปวด
ถ้าข้าไม่เห็นเจ้าต่อสู้กับหลี่มู๋ไบ๋
ข้าก็ยังไม่รู้ว่าเจ้าซ่อนอะไรไว้
อาจารย์...
ข้าเริ่มเรียนกับท่านอย่างลับๆ เมื่อข้าอายุ 10 ขวบ
ท่านทำให้ข้าหลงใหลในโลกของเจียงหู
แต่เมื่อข้ารู้ว่าจะเก่งกว่าท่านได้
ข้าก็เริ่มหวั่นกลัว
ทุกอย่างแตกสลาย
ข้าไม่มีใครมาชี้นำ
ไม่มีใครให้ข้าเรียนรู้
เชื่อข้าเถอะ..
ข้ายังมีอีก 1 หรือ 2 บทให้เจ้าเรียน
ได้กระบี่กลับมาแล้ว
ท่านมีความสุขไหม
ข้ายอมรับ...
ว่าการได้มันกลับมาทำให้รู้ว่า.. ข้าคิดถึงมันมากแค่ไหน
แต่มันไม่ใช่ขอท่านแล้ว
ท่านยกให่ท่านตี้ไปแล้ว
ก็จริง
แต่ข้าต้องขอยืมมันเพื่องานครั้งสุดท้าย
จิ้งจอกหยกต้องตายด้วยกระบี่นี้
รู้ตัวหรือเปล่าว่าเจ้าปกปิดอะไรอยู่.. ตอนที่คุ้มกันแม่นางคนนั้น
หน้าที่ของข้าคือนำกระบี่กลับ โดยไม่ทำให้ใครเสียหน้า
ข้าไม่มีเจตนา..
จะทำลายชีวิตนางหรือพ่อของนาง
เจ้าทำหน้าที่ได้ดี
แต่ แม่นางคนนี้..
ข้าเห็นนางเมื่อคืน
ข้ารู้ว่านางอาจใช้เสน่ห์กับท่าน
นางต้องการผู้ชี้นำ..
และการฝึกสอน
นางเป็นลูกขุนนาง ไม่ใช่แบบพวกเรา
จะอย่างไรก็แล้วแต่ มันจะจบในไม่ช้า
ท่านจะฆ่านางจิ้งจอก และนางจะแต่งงาน
นั่นไม่ใช่สำหรับนาง
นางควรไปที่บู๊ตึ้งและเป็นศิษย์
แต่สำนักบู๊ตึ้งไม่รับสตรี
สำหรับนาง พวกเขาอาจมีข้อยกเว้น
ถ้าไม่ นางจะกลายเป็นมังกรพิษร้าย
นั่นไม่ใช่เรื่องของเรา
แม้บู๊ตึ้งจะรับ สามีนางก็อาจไม่ยอม
ข้าเคยคิดว่าถ้าให้กระบี่คนอื่นไป
ข้าจะพ้นจากโลกของเจียงหูได้
แต่วัฏจักรของการนองเลือดก็ยังคงอยู่
ข้าอยากให้มีอะไร..
ที่ทำแล้วช่วยท่านได้
อดทนกับข้าหน่อยนะชูเหลียน
โล
เจียวหลง
เจ้าไม่ควรมา
เดี๋ยวนี้บนหลังคาคนแยะ.
กว่าจะมาถึงนี่ได้ก็ใช้เวลาพักใหญ่
ข้ารอต่อไปไม่ไหวแล้ว
ข้าผิดที่ปล่อยเจ้ามา
กลับไปกับข้าเถอะ
เจ้าจะมีความสุขในทะเลทราย
เจ้าจะเป็นอิสระ
ท่านตามหาข้ามาตลอดหรือ
เจียวหลง..
เลิกเล่นมันได้แล้ว
ข้าไม่ทำหักหรอก
โจรเมฆดำ
โจรเมฆดำมาแล้ว
เอาม่านลงอย่าให้มันเห็นเจ้า
อย่าแตะต้องผู้หญิง
ไปกันเถอะ
มาเอาหวีของเจ้าสิ
รีบกลับไปหาแม่เจ้าดีกว่า
นางเป็นของข้า
ข้าจะจัดการเอง
มาเอาไปซี่
เอาหวีข้ามา
พักซักเดี๋ยวนะ
เอาคืนมา
เจ้าเหนื่อยแล้ว ต้องพักผ่อน
ม้าต้องดื่มนํ้า มีลําธารอยู่ตรงนี้
มันเคยมีนะ
เจ้าชื่ออะไร
ข้าชื่อโล
ชาวฮั่นเรียกข้าว่า เมฆดำ
ข้าไม่ได้ตัวสูงหรือใหญ่ขนาดนั้น
แต่ข้าเร็วเหมือนสายฟ้า
หวีข้า
ถ้าเจ้าชอบลูกศรนั่น ข้าจะทำคันธนูให้
เหมาะสำหรับล่าไก่ป่า
มันอร่อยนะ
เจ้าต้องกิน เข้าใจไหม
จะได้มีกำลังต่อสู้
เข้าใจไหม
เจ้ากินเร็วเกินไป
ค่อยๆ กินก็ได้
เจ้านี่อารมณ์ร้อนนะ
แบบนี้ดีกว่า..
ไอ้ขี้ขลาด
ยังอารมณ์ไม่ดีอีกเหรอ
อย่างน้อยเจ้าก็พูดแล้ว
เจ้าชื่ออะไร
ข้าว่าพวกฮั่นคงไม่มีชื่อแบบนั้น
ใจเย็นๆ
ถ้าข้าอยากจะทำ ก็คงทำไปแล้ว
เจ้าคงอยากอาบนํ้าจะแย่อยู่แล้ว
ที่นี่นํ้าจืดหายาก
แต่ข้าจะหามาให้
อาบเสร็จแล้วใส่เสื้อผ้าข้าก็ได้
มันสะอาดนะ
ไม่ต้องห่วง
ข้าจะร้องเพลงให้เจ้ารู้ว่าข้าอยู่ที่ไหน
พออาบนํ้าแล้ว เจ้าจะใจเย็นลง
จะได้ไม่ตีหัวข้าก
ทั้งหมดนี่เพื่อหวีอันเดียวเนี่ยนะ
มันเป็นของข้า
มันมีความหมายกับข้า คนเถื่อนอย่างเจ้าไม่เข้าใจหรอก
ไม่จริง ข้าใช้มันจับเห็บให้ม้าได้
ข้าเป็นคนแมนจู
ขอโทษที..
ข้าเดาผิดไปหน่อย
นึกว่าเจ้าเป็นชาวฮั่น
เอาหวีข้าคืนมา
ใครก็สั่งข้าไม่ได้
เอาคืนมา
คืนหนึ่ง..
ตอนยังเป็นเด็ก ข้าเห็นตาวตกนับพันดวง
ข้าคิดว่า "พวกมันไปไหนกัน"
ข้าเป็นเด็กกำพร้า ชอบดูดาวคนเดียว
ข้าเคยคิดว่าถ้าขี่ม้าไป.. ยังสุดทะเลทรายก็จะพบมัน
ข้าก็เลยขี่ม้าในทะเลทรายตั้งแต่นั้นมา
เด็กน้อยก็เลยกลายเป็นโจรขี้กลัว
หาดาวไม่เจอก็เลยขโมยหวีของข้า
ที่นี่ เราต้องต่อสู้เพื่ออยู่รอด
ต้องร่วมกลุ่มเพื่อหาโอกาส
และกลุ่มก็ค่อยๆ กลายเป็นครอบครัว
เรื่องเมฆดำนั่นเพื่อทำให้ผู้คนกลัว
และทำให้ชีวิตข้าสบายขึ้น
งั้นเจ้าก็ยังเป็นเด็กน้อยคนนั้น..
ที่ตามหาดาวตก
ข้าเป็นผู้ชาย
และตอนนี้ข้าก็พบดาวสดใสที่สุดแล้ว
คนของพ่อเจ้ามาตามแล้ว
พวกเขายังอยู่ที่นั่นใกล้เข้ามา
ให้พวกเขาหาไป
จะเป็นปัญหาสำหรับข้า
อย่าส่งข้ากลับไป
เจ้าต้องตัดสินใจ
เจ้าอาจเบื่อชีวิตแบบนี้
เจ้าอาจคิดถึงครอบครัว
ถ้าเป็นลูกสาวของเรา เราก็ต้องตามหาเช่นกัน
ลูกคงคิดถึงเรา
เจียวหลง..
ข้าอยากให้เจ้าเป็นของข้าตลอดไป
ข้าจะประกาศให้โลกรู้
พ่อแม่เจ้าจะยอมรับข้า
เราจะสร้างตำนาน
ใครที่กล้ากระโดดจากภูเขานี้..
เทพยดาจะประทานสิ่งที่เขาปรารถนา
นานมาแล้ว พ่อแม่ของชายคนหนึ่งล้มป่วย เขาจึงกระโดด
เขาไม่ตาย
ไม่บาดเจ็บเลยด้วยซ้ำ
เขาลอยไปไกลออกไปไม่กลับมาอีก
เขารู้ว่าสิ่งที่ปรารถนาเป็นความจริง
ถ้าเราเชื่อ มันจะเกิดขึ้น
พวกผู้ใหญ่เคยพูดไว้ว่า
"จริงใจจะเห็นผล"
รักษามันไว้ให้ดี
คืนให้ข้า เมื่อเราได้อยู่ด้วยกันอีก
ข้าจะรักษาอย่างดี
ถ้าไม่ ข้าจะมาเล่นงานเจ้า
และไม่ยอมปล่อยง่ายๆ แน่
ไม่ว่าข้าจะไปไหน จะมีคนจำได้เสมอ
ข้าพยายามแล้วจริงๆ
จากนั้น ข้าได้ยินว่าเจ้ามาปักกิ่ง
ข้ากลัวว่าจะไม่ได้พบเจ้าอีก
ข้าจึงมา
ข้าให้เจ้าแต่งงานไม่ได้
ไปซะ
เจียวหลง..
อย่ากลับมาอีก
มันจบแล้วหรือ
ใช่
เราได้ยินเสียงในห้อง
เสียงแมวน่ะ
ท่านคิดว่าจิ้งจอกหยกจะมาไหม
นางอยู่ที่นี่แล้ว
แต่ไม่แน่ใจว่านางจะแสดงตัวหรือเปล่า
คอยดูไว้
ไม่ช้าก็เร็ว
นางต้องมาหาแม่หญิงนั่น
เจียวหลง
ไปกับข้าเถอะ
เจ้าเป็นของข้า กลับไปกับข้าเถอะ
เจียวหลง
กลับไปชินเจียงกับข้า
บอกมา
จิ้งจอกหยกอยู่ไหน
มากับข้า เร็วเข้า
คิดว่านางจะทิ้งทุกอย่างแล้วไปกับเจ้าหรือ
นางเป็นของข้า
จะด้านไหนก็ตาม
เจ้าจะไม่ได้อะไรถ้านางตาย.. ถ้าพวกเกาและหยู..
ตามล่าเจ้า เจ้าก็หนีได้ไม่นาน
ข้าไม่สนแล้ว
ถ้ารักนางจริงเจ้าย่อมไม่พูดอย่างนี้
เจ้าไม่อยากพบนางอีกหรือ
เอาล่ะ
ข้าจะเขียนหนังสือแนะนำให้ จงนำไปที่บู๊ตึ้ง
รอฟังข่าวจากข้าอยู่ที่นั่น
ก็ได้
มันจะจบเมื่อไหร่
เขาเอาไปแล้วนำมาคืน ก็เอาไปอีกได้
บ้านข้าจะกลายเป็นโรงเก็บของแล้ว
เข้ามา
ว่ามา
เจียวหลงหนีไปแล้ว
ท่านเกาไปดูที่ห้องเจ้าสาวแล้ว
ท่านข้าหลวงหยูขอให้ท่านช่วย
พวกใต้ดินเจียงหูน่ะ
ท่านต้องการหาตัวนางให้พบ
ท่านตี้ให้เราจัดการเอง ไม่ต้องห่วง
ท่านจะรับอะไรดี
ถ้วยนี้สกปรก
หวัดดี
ท่านชื่ออะไร
หลง
อาจารย์หลงนั่นเอง
ขออภัยด้วย
ข้าคืออินทรีย์เหล็กซุง
และนี่คือพี่ชายร่วมศึกของข้า
เสือดำบิน ลี่ หยวน
อะไรดึงท่านมาที่ ฮ่วยอัน
แล้วท่านจะไปที่ไหนหรืออาจารย์หลง
ที่ไหนก็ได้ที่มีเรื่อง
ถ้าเช่นนั้น เราอาจช่วยได้
อย่าลําบาก
รู้สึกท่านจะไม่เข้าใจ
แล้วถ้าข้าไม่เข้าใจล่ะ
เรามีวิธีช่วยให้ท่านเข้าใจ
ท่านเป็นอะไรกับหลี่มู๋ไบ๋
เขาเป็นศัตรูที่เคยแพ้ข้า
ดื่มชาก่อน
ชูเหลียน
สิ่งที่เราสัมผัสมันไม่ถาวร
อาจารย์ข้าบอกว่า..
ในโลกนี้ไม่มีอะไรเป็นของเรา
การปล่อยวางเท่านั้น จึงจะเข้าถึงสิ่งเหล่านั้นอย่างแท้จริง
ไม่ใช่ทุกอย่างจะเป็นภาพมายาไปหมด
มือของข้า..
มันจริงไม่ใช่หรือ
มือเจ้า หนาและด้านจากการฝึก..
ตลอดมานี่ ข้าไม่เคยกล้าจับมือเจ้า
เจียงหูเป็นโลกของพยัคฆ์และมังกร
เต็มไปด้วยการทุจริต
ข้าพยายามที่จะวางมือ
แล้วก็นำแต่เรื่องมาให้
การห้ามใจตัวเองได้แต่.. ทำให้พวกมันเข้มแข็งขึ้น
ท่านพูดถูก แต่ข้าไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร
ข้าอยากอยู่กับเจ้า..
แบบนี้
มันทำให้ข้ารู้สึกสงบ
เชิญทางนี้
- ข้าอยากได้ห้องสะอาดๆ - มีหลายห้อง
จะสั่งอะไรดี
ปลากะพงนึ่งตัวหนึ่ง ลูกชิ้นเนื้อ
ชุบแป้งนิดหน่อย นํ้าจิ้มไม่เผ็ด
ชุปหูฉลาม ผัดผักรวม และเหล้าองุ่นอุ่นๆ
ข้าต้องไปสั่งจากร้านอื่นที่ใหญ่กว่า
งั้นก็รีบไป
คนนั้นล่ะ
ข้าคือมือเหล็กมี่
ได้ยินว่ามีอาจารย์ของจริงมา ก็เลยมาขอคำชี้แนะ
เจ้ารนหาที่เองนะ
เจ้ามันมือเหล็กแบบไหน
วรยุทธท่านน่าทึ่ง
ข้าคือดาบบิน
ท่านเป็นอะไรกับนกกะเรียนใต้
เป็ดใต้ ข้าไม่กินอะไรที่มีสองขา
ชื่อยืดยาวแบบนั้นใครจะจำได้
หลี่มู่ไบ๋เป็นศัตรูที่เคยแพ้ท่าน
แต่ท่านไม่รู้จักนกกะเรียนใต้ได้ยังไง
ท่านเป็นใคร
ข้าคือนกประกายเพลิง ภูเขาเกา
เกาหรือ
ข้าเกลียดชื่อนี้
ทำให้ข้าอ้วก
แย่นะที่เจ้าชื่อเกา
เจ้าเป็นคนแรกที่จะได้ลิ้มรสกระบี่ข้า
หยุดนะ
ไม่รู้จักนักพรตจิงหรือ
นักพรตในที่แบบนี้น่ะหรือ เจ้าต้องได้รับบทเรียน
เจ้าเป็นใคร
ข้าเป็นใคร
ข้าคือ..
ข้าคือนางฟ้ากระบี่ล่องหน
อาวุธอัศจรรย์คือ..
กระบี่ชะตาฟ้า
ไม่ว่าเจ้า หรือ นกกะเรียนใต้..
ก้มหัวมา..
แล้วขอความเมตตา
ข้าคือมังกรทะเลทราย
ข้าไม่ทิ้งร่องรอย
วันนี้ข้าบินอยู่เหนือยู่เหมย
พรุ่งนี้..
ข้าไปอยู่ที่เขาบู๊ตึ้ง
เราแค่ขอประลองกันฉันท์มิตร
แต่นางไม่ยอมรับและโจมตีเรา
ทุกคนแวะมาเพื่อสอนวิชาให้นาง
กระบี่ของนางมีพลังมาก
ข้าท่องเที่ยวไปทั่ว
แต่ไม่เคยพบใครไร้อารยะธรรมแบบนี้
นางเอาแต่โทษข้าที่เป็นพี่ของเกา จุนเป่ย
แล้วคนชื่อเกานี่เป็นใคร
สามีนาง
เกือบถึงสำนักของเจ้าแล้ว
กลับไปบ้านก่อนสิ
แล้วท่านล่ะ
ข้าจะดูอะไรก่อนแล้วตามไป
ก็ดีเหมือนกัน
คืนนี้เราจะได้หลับสบายที่สำนัก
นายหญิง ท่านกลับมาแล้ว
ท่านนั่นเอง
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ดี
ท่านไปตั้งนาน
ใช่พรุ่งนี้ข้าต้องไปอีกแล้ว
- เมียเจ้าคลอดหรือยัง - คลอดแล้ว ผู้หญิง
ดี
ข้าจะยินดีถ้านางแข็งแรงเท่าท่าน
คุณนายหวู..
เจ้ากลับมาแล้ว
- แขนเป็นไงบ้าง ยังเจ็บหรือเปล่า - ดีขึ้น
เจ้าไปตั้งนานนะ
คืนนี้หลี่มู่ไบ๋จะมาพักที่นี่
ข้าจะไปเตรียมห้องให้เขา
พี่ชูเหลียน..
ที่นี่เจ้าต้องแต่งตัวให้เหมาะสม
ข้าแค่มายืมเสื้อผ้าสะอาด ข้าจะไม่พักที่นี่
ข้าจะจัดให้เจ้า
ข้าแค่แวะผ่านมาดูว่าท่านเป็นอย่างไรบ้าง
ท่าน..พี่ข้า..
ดูปัญหาที่เจ้าสร้างไว้สิ
ตอนนี้คงรู้แล้วว่าชีวิตแบบเจียงหูมันเป็นไง
ถ้าเจ้าคิดว่าข้าเป็นพี่สาว
ก็ขอให้ข้าแนะนำอย่างพี่สาวหน่อยนะ
เจ้าหนีการแต่งงานได้ แต่ไม่ควรหนีพ่อแม่
เขาบังคับให้ข้าแต่งงาน
กลับไปหาพวกเขาก่อน
แล้วค่อยตัดสินใจเรื่องโล
ท่านรู้จักโลหรือ
เขารักเจ้าจริงๆ
กลับไปปักกิ่งกับข้า เราจะหาทางออกกัน
ตอนนี้เขาอยู่ไหน
หลี่มู่ไบ๋เป็นคนจัดการ
ส่งเขาไปที่เขาบู๊ตึ้ง
ท่านสองคนช่วยกันหลอกข้า ข้าไปล่ะ
กล้าดียังไงมากล่าวหาเรา
ข้ารู้ดีว่าเจ้าขโมยกระบี่ข้าไป
ข้าไม่เคยทำอะไรนอกจาก.. ปกป้องเจ้าและครอบครัว
แต่เจ้ากลับตอบแทนข้า.. ด้วยความหยิ่งจองหอง
หลี่มู่ไบ๋ช่วยเจ้า แต่เจ้ากลับตำหนิเขา
เราต้องการความสงบแต่เจ้าทำลายมัน
เจ้าไม่ใช่น้องข้า
คิดว่าข้าสนหรือ
ท่านไม่เคยเป็นเพื่อนข้าอยู่แล้ว
แต่สงสัยนักว่า..
ท่านจะรับมือข้าได้นานแค่ไหน
วางกระบี่
เจียวหลง
ทุกคนออกไป ปิดประตูซะ
ดี..มิตรภาพจบสิ้นแล้ว
อย่าจับนะ
นั่นเป็นกระบี่ของหลี่มู๋ไบ๋
แน่จริงก็เข้ามาเอาสิ
ถ้าไร้กระบี่ฟ้าบันดาล เจ้าก็สิ้นท่า
อย่าทำตัวเป็นคนขี้แพ้ไม่เอาไหน
เชิญเลย เลือกอาวุธ
ข้าจะรอ
เชิญเลย
เอากระบี่มาให้ข้า
มาเอาสิ
หยุดนะ
เจ้าไม่คู่ควรกับกระบี่ฟ้าบันดาล
นักเทศน์อีกคนหรือเนี่ย
เตรียมรับมือ
ให้มันจบตรงนี้เลย
มีกระบี่นี้เท่านั้นที่ทำได้
ข้าปล่อยเจ้าไปเพราะ. อยากเห็นตัวจริงของเจ้า
เจ้ารู้อะไรเรื่องรักแท้บ้าง
ท่านต้องการอะไร
สิ่งที่ข้าต้องการเสมอมาก็คือสอนเจ้า
ดีล่ะ
ถ้าท่านแย่งกระบี่ไปได้ในสามเพลง
ข้าจะไปกับท่าน
เอาคืนมา
- คุกเข่า - ไม่มีทาง
งั้นเจ้าก็ไร้ค่าสำหรับกระบี่
ไม่ช้าก็เร็ว เขาต้องลากเจ้ากลับปักกิ่ง
พ่อแม่จะไม่มีวันยอมรับเจ้าอีก
แต่ทำไมต้องกลับบ้าน
เรามาไกลขนาดนี้ จะหยุดไม่ได้แล้ว
เจ้าจะเป็นแม่หญิงของข้าเสมอ
อย่างน้อยเราก็เป็นอาจารย์ของตัวเอง
เราจะมีความสุข นั่นคือสิ่งสำคัญที่สุด
สิ่งที่เหลืออยู่ก็คือเราทั้งสอง ใช่ไหม
นอนพักผ่อนเถอะ
นางเป็นบ้าแล้ว ท่านน่าจะฆ่านาง
ข้าทำไม่ลง
หลี่มู๋ไบ๋ต้องทำได้
ท่านต้องการกระบี่หรือตัวข้ากันแน่
เจ้าถูกวางยาพิษ
จิ้งจอกหยกอยู่ที่ไหน
เกิดอะไรขึ้น
จิ้งจอกหยกวางยาพิษนาง
เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง
เราตามจิ้งจอกหยกมา
ถึงเวลาตายของเจ้าแล้ว
เจ้าก็เหมือนกัน
เข็มอาบยาพิษ
เจ้าสมควรตาย
แต่ชีวิตที่ข้าต้องการคือ..
ชีวิตของเจียวหลง
10 ปีที่ข้าอุทิศเวลาให้
แต่เจ้าหลอกข้า
เจ้าปกปิดความหมายที่แท้จริงของคัมภีร์
ข้าไม่เคยพัฒนาขึ้น..
แต่เจ้ากลับก้าวไกลไร้ที่สิ้นสุด
รู้ไหมว่ายาพิษคืออะไร
เด็กหญิงอายุ 8 ขวบ
ที่มีแต่ความโป้ปดหลอกลวง นี่ล่ะยาพิษ
เจียวหลง
ครอบครัวเดียวของข้า..
ศัตรูเดียวของข้า..
เจ้าจะตายไม่ได้
บอกมาว่าเจ้าใช้ยาพิษอะไร
เจ้าตายไม่ได้นะ
บอกยาแก้พิษมา
จะปล่อยให้หลี่มู่ไบ๋ตายไม่ได้นะ
นางใช้หยินสีม่วง..
ยาพิษหยินสีม่วง
มันวิ่งตรงเข้าหัวใจ
ยาพิษเดียวกันที่นางใช้ฆ่าอาจารย์ข้า
อีกไม่นานเลือดของข้าจะใหลย้อนกลับ
ไม่มียาแก้พิษ
เป็นไปไม่ได้ ทุกอย่างต้องมีของแก้กัน
ทำไมยาพิษนี่จะไม่มี
มียาแก้พิษ
นางเคยสอนข้า
มีสูตรง่ายมาก
แต่ใช้เวลาเตรียมนาน
ไว้ใจข้าเถอะ
ท่านเคยช่วยข้า
ให้ข้าได้ช่วยเขาบ้าง
ตกลง
รีบหน่อย ข้าจะประวิงเวลาเท่าที่ทนได้
เอาม้าข้าไปเลยไปที่สำนักนะ
เอานี่ให้คุณนายหวูดู นางจะช่วยเจ้า
ทนไว้นะข้าจะรีบมา
คุณนายหวูอยู่ไหน
หยุดนะ
ชูเหลียนบอกให้เอานี่ให้ท่านดู
ให้นางเข้ามา
มู่ไบ๋ทนหน่อยนะ
ให้ความหวังข้าด้วย
ชูเหลียน..
ถนอมพลังไว้
ชีวิตข้ากำลังจะจากไป
ข้าเหลือลมหายใจอีกครั้งเดียว
ใช้ทำสมาธิไว้
ปลดปล่อยท่านจากโลกนี้
เหมือนที่เคยเรียนมา
ให้วิญญาณของท่านไปสู่นิรันดร์
พร้อมกับลมหายใจครั้งสุดท้าย
อย่าให้มันสูญสิ้นไป..
เพื่อข้า
ข้าใช้ชีวิตสูญสิ้นหมดแล้ว
ข้าอยากใช้ลมหายใจเฮือกสุดท้ายเพื่อบอกเจ้า
ว่าข้ารักเจ้าเสมอมา
ข้าขอเป็นสัมพเวสีล่องลอยอยู่เคียงข้างเจ้า..
เป็นวิญญาณเร่ร่อนถูกประนาม..
ดีกว่าไปสู่สวรรค์โดยปราศจากเจ้า
เพราะด้วยความรักของเจ้า..
วิญญาณข้าจะไม่มีวันอ้างว้าง
เขาจากเราไปแล้วหรือ
โบ..
ช่วยเอากระบี่นี่ไปให้ท่านตี้ด้วย
เจ้าต้องไปที่เขาบู๊ตึ้ง
โลรอเจ้าอยู่ที่นั่น
สัญญาข้าอย่างหนึ่ง
ไม่ว่าชีวิตเจ้าจะเดินไปทางไหน..
จงชื่อสัตย์กับตัวเอง
จำตำนานเรื่องชายหนุ่มได้หรือเปล่า
"จริงใจจะเห็นผล"
อธิษฐานสิโล
ขอให้เราสองคนกลับไปซินเจียงด้วยกัน